Danışma merkezleri yardım hizmeti sunuyor ancak ebeveynlerin yardıma müsaade etmesi durumunda yardım için başvuruluyor.

Erken sorumluluk almak
15 yaşındaki Lina, küçük kız kardeşine bakma sorumluluğunu almış. Lina, ,günlük yaşamını şöyle tasvir ediyor: ""Küçüğe bakıyorum. Ona yemek yapıyorum, içecek veriyorum. Birazcık da olsa birlikte oyun oynuyorum. Uyutuyorum."

Yani ebeveynlerin yapması gereken ve onların sorumluluk alanına giren işleri, “annem veya babam rahatsız olmasın, aman sinirlenmesin” düşüncesiyle çocuklar yapıyor.

Bunlar çocuğun özgür gelişimini engelliyor. Bundan başka ileride kendileri de hasta oluyor.

49-yaşındaki Mielke:
"Babam ağır alkol hastasıydı, annem ilaç bağımlısı. Her ikisi de bağımlılıkları nedeniyle çok erken öldüler. Çocukluğumda yalnızlığın büyük etkisi altındaydım. Sonsuz derecede yalnızdım ve annem ve babama duygusal olarak yaklaşamadım.”

Bu durumda olan ebeveynler genellikle rahatsız edilmek istemiyorlar. Birlikte oyun oynamak çocuğun beklentisi olarak kalıyor. Çocuk bunun sebebini anlayamıyor. Ancak bugün çocukluğunda yaşadıklarını anlatabiliyor. Alkol ihtiyacının yükselmesiyle başlayan bağırıp çığırmalardan dolay çocuk: “Acaba yanlış bir şey mi yaptım, kötü birisi miyim?” düşüncesiyle kendisini suçluyor. Ve çocuk bu duygularla büyüyerek yetişkin haline geliyor. Ama hasta bir yetişkin oluyor.

İnsan denen memeli hayvan yalnızlığa tahammül edebilseydi, şeytan arkadaşsız kalırdı.  (dradio/RK)