Daha fazla para için yapılan grev sadece bun bir yanı. Ancak kapalı kapılar arkasında ne tür kulislerin yapıldığını bilen kimse yok. Birçok işveren geleneksel çalışma dünyasının kurallarını sorgulamak için çabalıyor. Örneğin, “8 saatlik iş gününde direnmek dijital çağ için gelecek modeli değil.”

Alman İşverenler Birliği’ne göre,  “Ücretlendirme ve çalışma saatlerinin esnekliği firmanın ihtiyacına göre şekillenmeli.”

İşverenlerin itirazlarını göz önünde bulunduran Federal Çalışma Bakanı Nahles, çıkardığı "Farklı düzenlemeler Toplu sözleşmelerle karar altına alınabilir” yasasıyla asgari güvence yasasının çiğnenebilmesinin önünü açtı.

SPD’nin başbakan adayı Schulz ise Nahles’in daha fazla esnekliğin toplu sözleşmelerle gerçekleşebileceği yasasını öve öve bitiremedi.

Şimdi masa başına oturan sözleşme tarafları daha fazla para, daha iyi çalışma süresi, daha fazla güvencenin yasal üst sınırını değil, alt sınırının pazarlığını yapacak. Yani asgari ücretten daha az ücret, daha az dinlenme süresi vs. vs.
İG Metal gibi güçlü bir sendika kısa bir süre önce işverenle kiralık işçilerin asgari güvenlik standardını düşürmesine izin veren bir toplu iş sözleşmesi imzaladı.
Kiralık işçiler otomobil sanayisinden biraz daha fazla ücret alacak. Ancak buna karşılık yasanın 18 ayla sınırladığı kiralık işçilik süresini iki kat artırarak 36 aya hatta 48 aya çıkarabilecek.
Kiralık bir işçi, kontraste programına yaptığı açıklamada, sendikanın toplu iş sözleşmesiyle ilgili bilgi vermediğini söyledi.

Hastanelerde de yasal asgari güvence pazarlık konusu yapılmaktan çıkarıldı. Bir doktorun azami olarak haftada 48 saat çalışması gerekirken, Marburger Bund toplu sözleşmeyle bu sürenin 58 saate kadar uzatılmasının altına imza attı.

 “Şunun bilinmesi gerekiyor, çalışma süreleri yasaları gökyüzünden inmedi veya herhangi bir kaçığın düşüncesi olarak ortaya çıkmadı. Yasal dinlenme süresi gibi kazaları engelleyici düzenlemeler çalışma tıpı araştırmalarıyla belirlendi” diyor Koblenz Yüksek Okulu’ndan Stefan Sell.