Her demokrasinin ana fikri basın özgürlüğü olmadan hiçbir özgürlüğün olmayacağıdır. Sözün özgürlüğü onun her türlü yolla yayılabileceği anlamına gelir. Bu hakkın demokratik ülkelerin anayasalarında yer almasının sebebi budur.

Herkes fikrini sözlerle, resimlerle, radyo, tv, filmler yoluyla kaynaklara girmesi engellenmeden ifade etme hakkına sahiptir.

Basın ve düşünce özgürlüğü demokratik ülkelerin anayasalarında böyle yer alıyor. (Alman Anayasası Madde 5, paragraf 1) Ancak pratikte aynı şekilde işlediği şüpheli.
Bu düşünce aydınlanma döneminde geliştirildi. ABD ve Fransa’da 18.yüzyılda insan hakları olarak kabul edilen basın özgürlüğü Almanya’ya 100 yıl gecikmeyle girebildi.

Almanya’daki basın özgürlüğü ikinci dünya savaşı sonrası işgalci müttefik ülkeler tarafından düzenlendi.

Gazeteci ve medyacıların durumu kötüleşti
Bugün medyanın devlet içinde 4.güç olarak tanımlanmasıyla anlatılmak istenen, gücü elinde bulunduranların kontrol edilmesidir.

Dünyadaki basın özgürlüğü haritasına şöyle bir göz attığımızda basın özgürlüğünün laftan ibaret olduğu görülüyor. Geçtiğimiz yıl gazeteci ve medya çalışanlarının durumu kötüleşti. Bu durumdan demokrasi olarak tanımlanan ABD’deki gazetecilerde etkilendi.

Örneğin, "ABD'deki araştırmacı gazeteci ve Vicdani retçilerin izlenmesi arttı. Polonya’da Ulusal Muhafazakar hükümet kamu televizyonunu kontrolü altına aldı. Seçim kampanyaları sırasında gazeteciler politikacıların fiili saldırısına uğruyor. Almanya’da bazı partiler gazetecilerin toplantılarına katılmasını yasaklıyor.
Almanya tarihindeki birçok örnek bize, gazeteciler ve politikacılar arasında menfaat çatışması olduğunu gösteriyor. Gazeteci yanlışı, yalanı teşhir etmeye çalışırken, politikacı yaptığının doğru olduğunun yazılmasını, yolsuzluk ve yalanlara göz yumulmasını istiyor.

Dünyanın „en büyük demokratik ülkesi“nin başkanı Donald Trump, basın konferanslarında gazetecilere hakaret ediyor, dışlıyor, hepsini yalancılıkla suçluyor.

O-Ton
trump, yalan haber.mp3
Sadece bu değil, onlar onun katılmadığı yorumlarında fikirlerini de açıklıyorlar, bunun için ve bu nedenle ona uygun olmayan gerçekleri yayıyorlar ve sorular soruyorlar.

Erdoğan, Mit tırlarının Suriye’deki savşçılara silah taşımasını haber yapan Cumhuriyet gazetesi gazetecisi Can Dündar’ı tehdit ediyor

O-Ton
Erdogan Can Dündar bunun bedelini agir odeyecek 3 Haziran 2015.mp3

Bu kadar önemli ve sorumluluk isteyen gazeteciliği meslek olarak seçmiş gazetecilerin işten atılması, tutuklanması, istisnalar dışında sadece meslektaşları tarafından protesto ediliyor. İşten atmalara veya tutuklanmalara halk tepki göstermiyor. Neden?

Ben, vatandaşın „sabahleyin özgürce yazılmış haberlerle dolu bir gazeteyi okuyarak hayatta kalamam“ düşüncesinin bunda etkili olabileceğini düşünüyorum. Yas sen?