Kausch-Henken, “Nie wieder Krieg – Die Waffen nieder!” (Bir Daha Savaş Olmasın – Silahları Bırakın!) girişiminde aktif ve Berlin Barış Koordinasyonu’nun moderatörlerinden biri.

Savaş ve silahlanmaya karşı genel katılım mümkün mü?
Junge Welt’in sorularını cevaplayan Kausch-Henken’e göre, ABD ve İsrail’in İran’a yönelik savaş girişimleri Paskalya günleriyle sona ermeyecek. Savaşın merkezi olan Ramstein Hava Üssü’nün kullanımına ve Netenyahu’nun eylemlerine Alman hükümetinin göz yumması ya da silah desteği, hareketin mobilizasyonunu güçlendirebiliyor. “Katılımcı sayısının artmasını umut ediyoruz, ancak tüm ülkeyi savaşa ve silahlanmaya karşı sokaklara dökemeyiz” diyor.

Katılımı engelleyen faktörler
Kausch-Henken, insanların çoğunun yorgun ve umutsuz olduğunu belirtiyor:
•    Günlük yaşam mücadelesi pek çok kişinin enerji ve zamanını alıyor.
•    Medya ve hükümet propagandasıyla savaş hazırlıklarına alıştırılmış insanlar, “Rus kapıda” söylemiyle yüksek silahlanmayı kabul ediyor.
•    Barış hareketi ideolojik olarak parçalanmış ve iç çatışmalara çok fazla enerji harcıyor.

Öte yandan, yeni oluşumlar da hareketi güçlendiriyor. Örneğin, COVID-19 dönemi boyunca politize olmuş ve demokrasi için sokaklara çıkan kişiler artık barış hareketinin bir parçası.

Barış hareketinin cevabı
Kausch-Henken, pes etmemenin önemine dikkat çekiyor: “Trump’ın emperyal politikaları Alman hükümeti tarafından destekleniyor. Bizim görevimiz, bu uygulamaları halkla paylaşmak ve kamuoyunu bilgilendirmek” diyor. Bunun için Ostermarsch etkinlikleri önemli bir araç: Berlin’de her yıl mahallelere gidilerek halkla doğrudan temas kuruluyor. Bu yıl Mauerpark ve Prenzlauer Berg’in Arkonakiez bölgesi ziyaret edilecek. Yürüyüş, Cumartesi günü saat 13:00’te başlayacak.

Mobilizasyonun zorlukları
Kausch-Henken, barış hareketinin küçük olmasının sıkça sorgulandığını belirtiyor: “İnsanları kendi çıkarları için hareket ettirmek bizim görevimiz değil, bunu kendileri yapmak zorunda” diyor. Karşılarında güçlü bir savaş yanlısı lobi bulunuyor ve halkın barışa dair farkındalığı sınırlı.

Medya ve kamuoyu
Hareket, medyada yeterince yer bulamıyor. Hem kamu hem de özel medya kuruluşları çoğunlukla devlet politikalarını yansıtıyor. Karşı görüşlerini açıklayanlar, Avrupa yaptırımlarıyla karşı karşıya kalabiliyor ve bu da diğerlerini oto-sansüre yönlendiriyor.

Sosyal medya bir çözüm mü?
Kausch-Henken, sosyal medyanın potansiyelini kabul ediyor ama kullanımının zaman ve uzmanlık gerektirdiğini vurguluyor. Gençlik hareketleri bu alanda daha başarılı; ancak bunun mobilizasyona etkisi henüz kesin değil.

2003 yılına dönüş
2003’te Irak Savaşı’na karşı Berlin’de düzenlenen ve 500.000’in üzerinde insanın katıldığı büyük gösteriye de değinen Kausch-Henken, o dönemde hükümetin açık desteği sayesinde kitlesel katılım sağlandığını hatırlatıyor. Ancak kısa sürede katılım hızla azalmış ve savaş başladığında sokaklar boşalmıştı.